massimo ranieri
duje paravise

Duje viecchie prufessure 'e cuncertino,
nu juorno, nun avevano che fà¡.
Piglià¡jeno 'a chitarra e 'o mandulino
e, 'nParaviso, jèttero a sunà¡:

Ttuppettù... "San Pià©', arapite!...
ve vulimmo divertà­..."
"Site 'e Napule?! Trasite!
e facitece sentà­..."

"V'avimm''a fà¡ sentà­ doje, tre canzone,
ca tutt''o Paraviso ha da cantà¡:
Suspire 'e vase...Museca 'e passione...
Rrobba ca sulo a Napule se fa...

E 'a sera, 'nParaviso, se sunaje
e tutt''e Sante jèttero a sentà­...
'O repertorio nun ferneva maje:
"Carmela, 'o Sole mio, Maria Marà­'..."

"Ah, San Pià©', chesti ccanzone,
sulo Napule 'e ppò fà¡...
arapite stu barcone:
'A sentite 'sta città¡?...

E, sott''o sole e 'a luna, vuje sentite
sti vvoce, ca sà³' voce 'e giuventù...
Si po' scennite llà¡, nun 'o ccredite?!
Vuje, 'nParaviso, nun turnate cchiù!..."

Ma, doppo poco, da 'a malincunà­a
'e viecchie se sentettero 'e piglià¡:
Suffrà©vano nu poco 'e nustalgà­a
e, a Napule, vulèttero turnà¡:

"Mo, San Pià©', si permettite,
nuje v'avimm''a salutà¡..."
"Site pazze! Che dicite?
Nun vulite restà¡ ccà¡?!"

"Nuje simmo 'e nu paese bello e caro
ca tutto tène e nun se fa lassà¡:
Pusìlleco, Surriento, Marechiaro...
'O Paraviso nuosto è chillu llà¡!"